André van der Linden

Amsterdam, 1945

Vanaf 1967 is hij beeldhouwer. De eerste jaren maakte hij houten beelden waarbij de bezielende kracht voorop stond.

Vervolgens kwam er natuursteen als vormelement bij en werden de beelden abstracter. Weer later ging hij ook gebruik maken van ferrocement, roestvaststaal en brons. Zo  kon hij veel ruimtelijker werken.

Vanaf 2011 heeft hij  glas als bestanddeel geïntroduceerd zodat kleur en soms transparantie nieuwe mogelijkheden werden.

Inmiddels maakt hij vanuit zijn abstracte beeldtaal vaak beelden die toch weer een zekere figuratie hebben, ruimtelijke gedichten waarin veelal uitdrukking wordt gegeven aan wat een individu beweegt en in beweging brengt.

Door gebruik te maken van verschillende materialen en  een eenvoudige vormtaal die bestaat uit lijnen en veelal vervormde meetkundige figuren, brengt hij contrasten tot stand die vaak letterlijk gestalte geven  aan het menselijk en dierlijk streven en daarbij de noodzaak om vastliggende structuren te doorbreken.

Vanuit het werken met deze thema’s is er een ontwikkeling ontstaan om een persoonlijke weergave te maken van zich uitende gestalten en expressieve gebaren.

De Jongeling (Youngster)

brons en rvs 2008

H = 140 cm